Objective-C to jeden z języków programowania, którego początki sięgają lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Po raz pierwszy o jego stworzeniu poinformowano w 1986 roku, w związku z czym tę datę uważa się za pierwszy okres jego istnienia. Jego twórcami są Tom Love oraz Brad Cox. Stanowi on swojego rodzaju rozszerzenie popularnego w ubiegłych latach języka C, jednak ta wersja dodatkowo została wyposażona w możliwości obiektowe, które zostały nacechowane w ten sposób, aby przypominały Smalltalk, czyli obiektowy język programowania, który umożliwia dynamiczne typowanie, będący także biblioteką klas oraz środowiskiem programistycznym w tym samym czasie. Aby zaprojektować jakikolwiek program przy użyciu języka Objective-C, należy przede wszystkim stworzyć odpowiednią klasę, czyli częściową lub całkowitą definicję dla obiektów, która charakteryzuje ich ogólny stan oraz zachowanie. Ich zaprojektowanie musi nastąpić w dwóch etapach, z których każdy obejmuje bardzo skomplikowane metody opisywania definicji oraz metod, co stanowi jedyny wyznacznik prawidłowego działania stworzonego przez profesjonalnego informatyka programu bądź określonego rodzaju aplikacji.